به نقل از وبلاگ "گردشگری اردیب(ارابه)

دوستان عزیز سلام
مطلب جدید را با طرح سوالی در خصوص اینکه چرا اصولا گردشگری در منطقه خوروبیابانک و یا در روستای زیبایمان ارابه جدی گرفته نمی شود ؟؟؟ پی می گیریم.
دلایل متعددی در نادیده گرفتن جاذبه های گردشگری در منطقه خوروبیابانک و بخصوص روستای زیبای اردیب(ارابه) دخیل هستند که از جمله آنها "زیرساخت های ذهنی مردم منطقه و روستا" می باشد که در بخش نخست این نوشتار قصد داریم به بررسی آن بپردازیم.
با توجه به ساخت مذهبی منطقه خوروبیابانک و روستاهای همجوار آن این قسمت(زیرساخت های ذهنی مردم منطقه و روستا) نمود بیشتری در بحث نادیده گرفتن جاذبه های گردشگری دارد.
اگر در یک تقسیم بندی کلی ما گردشگری را به دو دسته «عشرتی» و «فرهنگی» قسمت نماییم، کسانی که گردشگری را مخالف ارزش های اعتقادی و امنیت کشور می دانند، تصورشان از گردشگری معطوف به گردشگری «عشرتی» است، در حالیکه طبیعی است که این نوع از گردشگری مغایر با ارزش های ما است.

اما باید ببینیم روستای ما اصولا ظرفیت جذب این نوع از گردشگر را دارد؟ و آیا کسانی که دنبال این نوع گردشگری هستند؟ آنچه را که می خواهند نمی توانند در مناطق دیگر ارزان دریافت استفاده کنند، ضمن اینکه نباید فراموش کرد کویر از نظر گردشگران یک منطقه پرمخاطره است.

در این بخش جای دو بحث و سوال خالی است: اول اینکه بررسی شود که نوع گردشگرانی که به منطقه ما و یا روستای ما وارد می شوند داخلی هستند و یا خارجی؟؟2-گردشگران ورودی(چه داخلی و چه خارجی) به چه منظور وارد می شوند؟؟؟
در خصوص بحث اول و سوال اول باید اغان نمود که بیشتر گردشگرانی که به این منطقه ورود می کنند بیشتر از نوع گردشگران خارجی(کشورهای بلژیک و هلند و ...) می باشند و کمتر ما شاهد ورود گردشگران داخلی و از سایر اقصی نقاط کشورمان به این منطقه هستیم.
در این خصوص باید از مسوولان امر و یا کسانی که در منطقه در بخش گردشگری ورود پیدا کرده اند باید اولا دلیل یا دلایل این اتفاق را پرسید و ثانیا باید در جلسات کارشناسی در نمایندگی سازمان میراث نایین و خور به این بحث پرداخته شود و ضمن بررسی آسیبهای ناشی از این موضوع راههای برون رفت از این معضل برطرف شود.
در این مورد سوال شود
 در خصوص بحث دوم اساسا پاسخ به این سوال نیازمند انجام یک طرح میدانی است که نتایج آن می تواند راهنمای عمل برنامه ریزان در آینده باشد. اما بحثی که می توان در این قسمت مطرح نمود که ارتباط موضوعی با بحث ما داشته باشد این است که چند درصد از گردشگران ورودی به منطقه "عشرتی " هستند و چند درصد فرهنگی"؟ جدای از این بحث باید برای گردشگرانی که به عنوان گردشگر "عشرتی"(گردشگرانی که به منظور فقط خوشگذرانی و اتلاف وقت و انجام کارهای بعضا نازیبا و ... به گردش وسفر می روند) برنامه ریزی شود تا ضمن آشنا نمودن با آداب و سنن و هنجارهای بومی و مذهبی مردم منطقه آسیبهای ناشی از این نوع گردشگری در منطقه و روستا به حداقل برسد.
مردم عموما مذهبی روستای اردیب(ارابه) با نگاهی به سیر عبور گردشگران خارجی و بعضا داخلی به روستاهای همجوار و نیز منطقه و شنیدن اخباری مبنی بر رواج فرهنگ بی بندوباری و ابتذال از سوی این گردشگران خواسته و یا ناخواسته در مقابل ورود این گردشگران به روستا مخالفت می نمایند و این زیرساخت ذهنی آنها باعث شده است که ورود گردشگر به روستای زیبای ارابه با مشکل مواجه شود وگرنه کیست که انکار نماید که ورود گردشگر به روستا معادل درآمدزایی، اشتغالزایی، رونق صنعت های به محاق فراموشی رفته دستی مثل زنبیل بافی و کاربافی و گلیم بافی و ... خواهد شد.
ادامه دارد....

توضیحات آبشکوه:

اول اینکه: از درج مطلب زیبا و بسیار بجایتان از طرف خودم و همکارانم در وبلاگ آبشکوه تشکر و قدردانی می نمایم.

دوم اینکه: من بارها از بسیاری از مردم روستا در خصوص ورود گردشگر به اردیب پرسیده ام و آنها پاسخ می دهند که اینها(گردشگران) قرتی بازند و باعث مزاحمت برای نوامیس می شوند و خرابی دشت و در را باعث می شوند و .... که البته وبلاگ گردشگری به این موضوع به خوبی اشاره نمودند.

سوم اینکه: به وبلاگ "گردشگری اردیب(ارابه) عرض می نمایم که ای کاش در مطلبشان راههای برون شد از این معضل را نیز درج می نمودند یا حداقل طی مطلبی جداگانه اینکار را بکنند تا ما نیز نظرات خود را ارایه نماییم.

چهارم اینکه: دوستان عزیز وبلاگ نویس روستا، شورای محترم و اهالی روستا بیایید از این نوع نوشتارها ها حمایت کنیم که البته مطالب نو و کارشناسی شده می باشد (مثل گردشگری عشرتی و فرهنگی که واقعا من برای اولین بار این موضوع را می شنیدم). شما ببینید ما در روستای خودمان آثار باستانی و جاذبه های گردشگری کم نداریم اما این آثار و جاذبه ها چرا هر روزه در حال تخریب هستند؟ اگر روستا(شورا و دهیار و بعضا مردم) از محل این آثار درآمدی داشته باشند قطعا بخشی از آن به بازسازی این نوع اماکن بر می گردد و ماهرساله شاهد فروریختن بخشی از آثار و ابنیه تاریخی روستا نیستیم!!!



موضوعات مرتبط: خبر , دانستنی

تاريخ : ۱۳٩۳/٤/۱۸ | ۸:٠٦ ‎ق.ظ | نویسنده : محمد هاشمی | نظرات ()