«اردیب» نگین واقعی و سرسبز کویر مرکزی ایران

ای که نامت می درخشد درکویر، چون نگین بنشسته ای تو درکویر، سروهایت چون دوگلدسته ی استوار، می نوازد چشم را از راه دور بیقرار ، درنگاهت غیرتی همزاد همت خفته، از دلیر ی و و قارت مثنوی نا گفته، سبزی ویک رنگی ازدشتت بپاست، نخل ها و بوی سیبت دل رباست، بوی نعناع و ر یاحین بر مشام پخش گردد در سپیده، عصر و شام، آب انبار دیوانخانه آنچه در اوست، هر کدام تاریخی از ادوار توست، موطنم اردیب من پاینده مانی درکویر،همچنان نامت درخشان چون نگینی درکویر



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸۸/۱۱/٢۸ | ۸:۳٧ ‎ق.ظ | نویسنده : محمد هاشمی | نظرات ()