نیایش حضرت زین العابدین(علیه السلام) در پناه بردن به خدا از شر بدی ها
خدایا ، به تو پناه می برم از شورِ آزمندی و تندیِ خشم و چیرگی حسد و کم طاقتی و ناخرسندی از روزیِ مقدّر و تند خویی و زیاده روی در لذت جویی ، و پافشاری بر باطل ، و پیروی هوای نفس ، و سرپیچی از راه راست ، و فرو رفتن در خواب غفلت ، و کوشش بیش از نیاز ، و برگزیدن باطل به جای حق ، و پافشاری برگناه ، و کوچک نمایی ِ خطا ، و بزرگ نمایی ِ طاعت .
پناه می برم به تو از به خود نازیدن همچون توانگران و خوار شمردن درویشان ،و بد رفتاری با زیر دستان و ناسپاسی در حق آن کس که به ما نیکی کرده است .
خدایا ، به تو پناه می بریم از یاری کردن ستمگر و خوار داشتن ستم دیده و در خواست ِ چیزی که حق ما نیست و ندانسته سخن گفتن .
و به تو پناه می بریم از این که در دل خیال فریب کسی را بپروریم و شیفته کردار خود شویم و آرزوهای دور ودراز کنیم .
به تو پناه می بریم از بد سرشتی و ناچیز شمردن ِ گناهانِ کوچک و این که شیطان چیره شود ، یا روزگار ما را بیچاره و تیره روز گرداند و یا پادشاهی بر ما ستم ورزد.
به تو پناه می بریم از اسراف کردن و نیافتن روزی به مقدار نیاز .
به تو پناه می بریم از سرزنش دشمنان و نیازمندی به همانندِ خو ،و زندگی در سختی ، و مردن بی توشه آخرت .
به تو پناه می بریم از بزرگ ترین حسرت ، و سنگین ترین ناگواری و بدترین تیره بختی ، و بدسرانجامی ، و ناامیدی از پاداش نیک ، و فرود آمدن عذاب .
خدایا ، برمحمد و خاندانش درود فرست و به رحمتِ خود، من و همه مردان و زنان با ایمان را از آنچه گفته شد، در امان دار ، ای مهربان ترین مهربانان.
صحیفه سجادیه -امام زین العابدین علیه السلام- دعای هشتم


موضوعات مرتبط: نیایش

تاريخ : ۱۳٩۳/٢/۱ | ۸:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : محمد هاشمی | نظرات ()