با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما همشهریان و بزرگواران

 در ادامه مطلب "چرا گردشگری در ارابه جدی گرفته نشده است؟؟" و در بخش دوم آن در خدمت شما هستم. اما قبل از اینکه بحث را آغاز نمایم مطلبی راجع به بخش نخست همین نوشتار که از طرف مدیر و همکاران وبلاگ وزین آبشکوه گوشزد شده است توضیاتی را عرض می نمایم.

 اول اینکه از حسن نظر و بنده نوازی مدیران محترم وبلاگ آبشکوه تشکر و قدردانی نموده و جای بسی افتخار و خرسندی برای بنده و همکارانم است که از پشتیبانی و اظهار فضل یکی از قدیمیترین وبلاگهای اردیبی(ارابه ای) برخورداریم. خدای منان را سپاس.

 اما در خصوص تذکر و نکته بجایی که  آقایان هاشمی و جعفری به بنده داده اند، باید عرض نمایم که شما بزرگواران درست می فرمایید باید بنده راهکار هم ارایه می دادم که به برخی نکات نیز در متن پرداخته ام و البته ارایه راهکارها را موکول به مطلبی در آینده می نمایم انشاالله. ...

و اما در ادامه بحث"چرا گردشگری در ارابه جدی گرفته نشده است؟؟"، چنانچه خاطرتان باشد در بخش نخست عرض کردیم خدمت شما بزرگواران که دو نوع گردشگری بصورت عمومی وجود دراد:1- گردشگری عشرتی و 2- گردشگری فرهنگی.

در خصوص گردشگری نوع اول در بخش نخست همین نوشتار توضیحاتی را بیان نمودیم و در این قسمت در خصوص نوع دوم گردشگری(فرهنگی) در خدمت شما هستیم. گردشگری فرهنگی به نوعی گردشگری اطلاق می شود که فرد یا افراد گردشگر به منظور شناخت فرهنگ، تمدن، آثار و ابنیه تاریخی یک محل جغرافیایی به آنجا سفر می کنند و در کنار به دست آوردن این نوع شناخت، از آب و هوا، زیباییها و طبیعت بعضا بکر و ناب آن مکان گردشگری نیز بهره مند می شوند.

حال ارتباط این موضوع با گردشگری در روستای ارابه و یا عموما شهرستان خوروبیابانک چه ارتباطی دارد؟ ارتباط عمده آن این است که در حال حاضر اکثر فضاها و بناهای تاریخی، آداب و رسوم ارابه ای ها که از اجداد و نیاکان آنهاست.اولا نه دارای شناسنامه می باشد و ثانیا در جایی به عنوان یک فرهنگ و آثار بومی به ثبت نرسیده است. دو دلیل فوق الذکر باعث می شود که این بناهای تاریخی فراوان روستای ارایه و نیز منطقه از چشم گردشگران داخلی و خارجی دور بماند و عددی در تورهای گردشگری به حساب نیاید. چرا که با یک حساب سرانگشتی ساده می توان فهمید که چیزی که نانوشته باشد قطعا خوانده نیز نخواهد شد و البته دیده هم نخواهد شد!!!

حال نکته مهمتر از آن، این است که الف): اصولا چه نوع فضای تاریخی و نیز خرده فرهنگ بومی و محلی را می توان به ثبت رساند و عموما راهکار و شرایط ثبت یک بنا و فرهنگ محلی چیست؟؟ ب): چند درصد از بناها و آداب و سنن مردمان روستای ارابه به ثبت رسیده است؟؟ ج):چند درصد از گردشگران داخلی و خارجی منطقه به قصد گردشگری فرهنگی وارد منطقه و روستا می شوند؟؟

پاسخ به سه سوال عمده فوق در کنار دو دلیل عمده فوق الذکر در ارتباط با گردشگری فرهنگی رمز گشای این بخش از مطالب است که در آینده ای نه چندان دور به پاسخ سوالات فوق الذکر و ارایه راهکارهایی برای بخش دوم خواهیم پرداخت.

توضیحات آبشکوه:

1- ممنون از پاسخ شما بزرگواران به مطلب قبلی.

2-چنانچه مقدور است شما خودتان را معرفی نمایید تا سایر عزیزان نیز از مطالب زیبا و البته وزین شما استفاده نمایند مخصوصا وبلاگهای ارابه ای علی الخصوص وبلاگ اردیب باغ پرگل و سیب.

3-باز هم توصیه می نمایم مطالب وبلاگ گردشگری که واقعا تخصصی است و البته تخصصی هم شروع نموده(ریشه یابی موضوعی) را دست کم نگیرید و فارغ از اینکه نویسنده یا نویسندگان آن چه اشخاصی هستند را مرور نمایید.

این هم آدرس وبلاگ گردشگری اردیب (ارابه)

http://gardeshordib.blogfa.com/



موضوعات مرتبط: دانستنی , گردشگری

تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٢۱ | ۸:٠۸ ‎ق.ظ | نویسنده : محمد هاشمی | نظرات ()